Back to my roots – Mariska de Kok!

Het jaar 2016 is voor Mariska de Kok (1966) een verzameling van jubilea waarvan er één is die nog niet het daglicht heeft gezien: haar 12 1/2 jarig jubileum als docent! De uitnodiging van de Culturele Raad voor een expositie is een unieke kans om deze bijzondere mijlpaal te vieren waar alles is begonnen – het Westland!

Mariska schildert, tekent, schrijft en maakt beelden al zolang zij het zich kan heugen. Oorspronkelijk komt zij uit Poeldijk. Vele jaren werkte en woonde ze in Naaldwijk, waar zij zich fulltime bezig hield met schilderopdrachten, les geven in zowel schilderen als tekenen en met exposities. De liefde bracht haar naar Katwijk aan Zee waar ze sinds 2012 woont en werkt in haar bijzondere atelier aan de Boulevard.

Mariska heeft al haar (oud)-cursisten uitgenodigd om hun mooiste werk beschikbaar te stellen voor een salonexpositie. In totaal zullen er meer dan 60 cursisten hun beste werk exposeren. Dit wordt dus letterlijk een spraakmakende expositie. De reacties zijn ontroerend, enthousiast en er is duidelijk behoefte om nog één keer te genieten van elkaars werk en vooral ook ieders aanwezigheid.

De Hofboerderij zal daarom in de maand december de locatie zijn voor ontmoetingen en het ophalen van herinneringen goede gesprekken en het genieten van veel, heel veel schitterende kunstwerken van Mariska zelf en van haar cursisten.

De officiële opening van de grote jubileumexpositie is op zaterdag 3 december 2016 om 14:30 uur. Iedereen is van harte welkom!

De expositie die plaatsvindt onder verantwoordelijkheid van de Culturele Raad Wateringen/Kwintsheul, is in december elke zaterdag- en zondagmiddag gratis te bezoeken van 13.30 tot 16.30 uur, in de Hofboerderij, Hoflaan 1 te Wateringen.

 


 

Solotentoonstelling glaskunst van Martine Knoppert in Hofboerderij.

Omdat Martine Knoppert (Den Haag, 1966) 50 jaar werd, 25 jaar is getrouwd en haar glasatelier 25 jaar bestaat, besloot zij dit drievoudige jubileum te vieren met een soloexpositie in de Hofboerderij te Wateringen. Vijfentwintig jaar waarin ze haar eigen weg ging, wars van luchtfietserij, en werkend in uiteenlopende technieken waarin experiment en nieuwsgierigheid een belangrijke rol spelen.

Martine Knoppert volgde haar opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, waar ze in 1990 afstudeerde in de richting Monumentale Vormgeving. Na de academie volgde nog een specialisatiejaar aan de glasafdeling op het West Surrey College of Art &amp Design in Farnham in Engeland, om haar blik te verruimen en bijvoorbeeld glasblazen uit te proberen. De techniek van het fusen, bestaand glas opnieuw versmelten in combinatie met slijpen, heeft na al die jaren nog steeds haar voorkeur.

“Het glas daagt me uit. Ik probeer grenzen op te rekken en wil spelen met de mogelijkheden. Soms komt een fabrikant met iets nieuws dat me aanzet tot nieuwe werken. Niet alles wat ik maak zit meteen in de Knoppert-stijl. Het experiment moet eerst de ruimte krijgen en het werk moet groeien. Juist dat experimentele, de nadruk op vormen en tussenvormen het gebruik van structuren, herhaling en ritme geven mijn werk een eigen gezicht.”

In de Hofboerderij is het werk van Martine Knoppert ingedeeld in de categorieën Less blijft more, Golvende patronen, Natuurlijk glas, Zin en onzin &amp Mens en dier.

Ter gelegenheid van haar jubileum bracht zij Golvende patronen uit, een overzicht van haar werk en leven. Dit boek is te koop op de expositie.

De expositie die plaatsvindt onder verantwoordelijkheid van de Culturele Raad Wateringen/Kwintsheul, is in november, elke zaterdag- en zondagmiddag gratis te bezoeken van 13.30 tot 16.30 uur, in de Hofboerderij, Hoflaan 1 te Wateringen. De glaskunstenares zal tijdens de openingsuren zelf aanwezig zijn.

 


 

Een bijzondere expositie: DIEREN

Vanaf zaterdag 4 juni tot en met zondag 26 juni is een expositie met het thema 'dieren' te zien in de Wateringse Hofboerderij. Yolanda de Greef exposeert ruim 20 veelkleurige werken waarvan er 8 zeer recent zijn.

Yolanda de Greef, geboren in Den Haag, en thans woonachtig in Naaldwijk, volgde de opleiding grafisch- en typografisch ontwerpen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Na te hebben gewerkt als grafisch ontwerper, richtte zij zich op het maken van portretten van kinderen en huisdieren, overwegend in pastel en potlood. Er volgden muurschilderingen in acrylverf, en schilderijen op canvas. Haar thema’s ontleent De Greef aan de natuur. Zij is gefascineerd door dieren zoals roofvogels, huis- en boerderijdieren. Zij geeft haar eigen draai aan wat zij in de realiteit waarneemt, zonder het puur figuratieve te verlaten.

Eerder exposeerde de Westlandse in De Lier, Naaldwijk, Monster en zeer recent in Loosduinen.


Ter gelegenheid van de expositie in de Hofboerderij, is een muziekstuk gecomponeerd met de zeer toepasselijke titel Yo’s tune.


 


 

 

 

Westlandse trio-expositie in Hofboerderij

Drie Westlandse kunstenaars exposeren de hele maand oktober in de Hofboerderij te Wateringen.

Marc van Berkel (Monster) volgde drie jaar de opleiding tot mozaïek kunstenaar aan de Italiaanse Scuola Mosaicisti Del Friuli. Aan deze opleiding die uniek is in de wereld, was Van Berkel de derde Nederlander. Verschillende facetten van mozaïek kwamen aan de orde, van werken in kathedralen tot moderne schilderijen waarin duizenden stukjes glas zijn verwerkt. Van Berkel: “Het is mijn passie om de oude kunst van mozaïek in Nederland te herintroduceren.”

Marijke van Ruyven (De Lier) voltooide 18 jaar geleden haar keramiekopleiding bij Stichting Bevordering Beroepsopleidingen in Gouda. Na workshops boetseren en raku stoken te hebben gevolgd bij Joop Cock, gaf zij verschillende groepen cursisten les. Zij experimenteert met vormingstechnieken en soorten glazuur, en is steeds op zoek naar mooie en sterke kleurcombinaties. Marijke die ook op draaischijf werkt, is één van de bestuursleden van de Atelierroute in De Lier.

Marry Verbeek (De Lier) begon in 2000 te werken met handgevormde klei bij Atelier De Scherf, waarna zij cursussen volgde bij Atelier De Blokhut van Marijke van Ruyven. Na jaren te hebben geëxperimenteerd met vazen, schalen en andere objecten, stapte Verbeek over naar het maken van keramiek sieren. Hangers en broches hebben haar voorkeur. Door spiralen en kristallen toe te voegen krijgen haar sieraden een unieke uitstraling. Primaire kleuren zijn aardetinten en zwart-wit. Secundair zijn de heldere tinten in haar werk.

                    

 

                                

 


 

CONTRASTEN

Ze zitten klaar in een huiskamer in de Haagse Tomatenstraat. De kunstenaars die in de maanden april en mei zullen exposeren in de Hofboerderij in Wateringen.

Ze kennen elkaar doordat de een de ander les gaf, zoals Jan Willem van Swigchem die jaren geleden Mieke van den Brande djembéles gaf. Of door hun gezamenlijke achtergrond, de opleiding aan de HALO, zoals Patricia van Stekelenburg en Els de Groot van Leeuwen. En dan nu een groepsexpositie in het Westland. Waarom?

“Twee jaar geleden”, begint Mieke, “hield ik in mijn tuin, samen met de buren, de tentoonstelling, Two Gardens of Art. Die had veel succes. Het was een stralende dag en alle kunstwerken stonden buiten. Dit wilden we herhalen, maar nu op een andere plek.”

Mieke kent de Hofboerderij doordat ze in het Westland heeft gewoond. Was jaren geleden een van de oprichters van de volksuniversiteit in Monster, en gaf verschillende cursussen zoals over kunstgeschiedenis en de Egyptische oudheid. Begonnen met wandkleden, is ze later ook gaan schilderen. Van haar zullen schilderijen met textiel te zien zijn. De vergankelijkheid van elkaar opvolgende beschavingen intrigeert haar. “De Europese beschaving verdwijnt, de Bijbel wordt ingeruild”. En die vergankelijkheid wil zij uitdrukken door met textiel te werken. Patricia die naast de Willem de Kooningacademie nog twee hbo-studies voltooide, zal met olieverfschilderijen van watervogels, bloemen en dierenportretten vertegenwoordigd zijn. Zij zegt het elke keer weer spannend te vinden om het gevecht aan te gaan met een groot wit doek, terwijl Mieke juist de dialoog met het schilderij wil aangaan.

“Contrastrijk”, vindt Els, die het gesprek aanhoort. “En daarom hebben wij deze tentoonstelling ook Het contrast genoemd.” Haar bijdrage aan de groepsexpositie bestaat uit foto’s van Spitsbergen. “Mijn hobby is fotograferen en het was altijd al mijn droom om naar Spitsbergen te gaan. Ik wilde weten waar de oude walvisvaarders hebben gewoond. En ik was benieuwd naar Smorenburg. Ik had al een boek over de Lofoten gemaakt. En in De aarde op 1, een boek van het Wereldnatuurfonds, is een van mijn foto’s opgenomen.”

Een andere autodidact is Jan Willem van Swigchem. In zijn atelier in de binnenstad van Den Haag, met uitzicht op daken en kerktorens, toont hij zijn papier reliëfs. Hij snijdt ze met de hand uit chromolux, dun karton, en door stukjes weg te snijden, te vouwen en in verschillende richtingen te buigen, ontstaat er een kleur- en lichtspel dat afhankelijk van de kijkrichting en belichting, steeds verandert.

“Vergelijk het met een boom”, zegt Van Swigchem, “van een afstand lijken alle blaadjes hetzelfde. Eén berg groen, maar alle blaadjes zijn verschillend, ze hebben bijvoorbeeld andere nerven.” Die textuur en structuur wil hij vangen in zijn fragiele en arbeidsintensieve werk.

Het is een kwestie van kijken en contact maken met de beschouwer, of zoals hij het zelf uitdrukt: “To see, or not to see - that is no question.”

De expositie Contrasten in de Hofboerderij te Wateringen, Hoflaan 1, is elke zaterdag en zondag te bezichtigen van 13.30 tot 16.30 uur, met pinksteren gesloten!).