Een bijzondere expositie: DIEREN

Vanaf zaterdag 4 juni tot en met zondag 26 juni is een expositie met het thema 'dieren' te zien in de Wateringse Hofboerderij. Yolanda de Greef exposeert ruim 20 veelkleurige werken waarvan er 8 zeer recent zijn.

Yolanda de Greef, geboren in Den Haag, en thans woonachtig in Naaldwijk, volgde de opleiding grafisch- en typografisch ontwerpen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Na te hebben gewerkt als grafisch ontwerper, richtte zij zich op het maken van portretten van kinderen en huisdieren, overwegend in pastel en potlood. Er volgden muurschilderingen in acrylverf, en schilderijen op canvas. Haar thema’s ontleent De Greef aan de natuur. Zij is gefascineerd door dieren zoals roofvogels, huis- en boerderijdieren. Zij geeft haar eigen draai aan wat zij in de realiteit waarneemt, zonder het puur figuratieve te verlaten.

Eerder exposeerde de Westlandse in De Lier, Naaldwijk, Monster en zeer recent in Loosduinen.


Ter gelegenheid van de expositie in de Hofboerderij, is een muziekstuk gecomponeerd met de zeer toepasselijke titel Yo’s tune.


 


 

 

 

CONTRASTEN

Ze zitten klaar in een huiskamer in de Haagse Tomatenstraat. De kunstenaars die in de maanden april en mei zullen exposeren in de Hofboerderij in Wateringen.

Ze kennen elkaar doordat de een de ander les gaf, zoals Jan Willem van Swigchem die jaren geleden Mieke van den Brande djembéles gaf. Of door hun gezamenlijke achtergrond, de opleiding aan de HALO, zoals Patricia van Stekelenburg en Els de Groot van Leeuwen. En dan nu een groepsexpositie in het Westland. Waarom?

“Twee jaar geleden”, begint Mieke, “hield ik in mijn tuin, samen met de buren, de tentoonstelling, Two Gardens of Art. Die had veel succes. Het was een stralende dag en alle kunstwerken stonden buiten. Dit wilden we herhalen, maar nu op een andere plek.”

Mieke kent de Hofboerderij doordat ze in het Westland heeft gewoond. Was jaren geleden een van de oprichters van de volksuniversiteit in Monster, en gaf verschillende cursussen zoals over kunstgeschiedenis en de Egyptische oudheid. Begonnen met wandkleden, is ze later ook gaan schilderen. Van haar zullen schilderijen met textiel te zien zijn. De vergankelijkheid van elkaar opvolgende beschavingen intrigeert haar. “De Europese beschaving verdwijnt, de Bijbel wordt ingeruild”. En die vergankelijkheid wil zij uitdrukken door met textiel te werken. Patricia die naast de Willem de Kooningacademie nog twee hbo-studies voltooide, zal met olieverfschilderijen van watervogels, bloemen en dierenportretten vertegenwoordigd zijn. Zij zegt het elke keer weer spannend te vinden om het gevecht aan te gaan met een groot wit doek, terwijl Mieke juist de dialoog met het schilderij wil aangaan.

“Contrastrijk”, vindt Els, die het gesprek aanhoort. “En daarom hebben wij deze tentoonstelling ook Het contrast genoemd.” Haar bijdrage aan de groepsexpositie bestaat uit foto’s van Spitsbergen. “Mijn hobby is fotograferen en het was altijd al mijn droom om naar Spitsbergen te gaan. Ik wilde weten waar de oude walvisvaarders hebben gewoond. En ik was benieuwd naar Smorenburg. Ik had al een boek over de Lofoten gemaakt. En in De aarde op 1, een boek van het Wereldnatuurfonds, is een van mijn foto’s opgenomen.”

Een andere autodidact is Jan Willem van Swigchem. In zijn atelier in de binnenstad van Den Haag, met uitzicht op daken en kerktorens, toont hij zijn papier reliëfs. Hij snijdt ze met de hand uit chromolux, dun karton, en door stukjes weg te snijden, te vouwen en in verschillende richtingen te buigen, ontstaat er een kleur- en lichtspel dat afhankelijk van de kijkrichting en belichting, steeds verandert.

“Vergelijk het met een boom”, zegt Van Swigchem, “van een afstand lijken alle blaadjes hetzelfde. Eén berg groen, maar alle blaadjes zijn verschillend, ze hebben bijvoorbeeld andere nerven.” Die textuur en structuur wil hij vangen in zijn fragiele en arbeidsintensieve werk.

Het is een kwestie van kijken en contact maken met de beschouwer, of zoals hij het zelf uitdrukt: “To see, or not to see - that is no question.”

De expositie Contrasten in de Hofboerderij te Wateringen, Hoflaan 1, is elke zaterdag en zondag te bezichtigen van 13.30 tot 16.30 uur, met pinksteren gesloten!).

            

            

         


 

Bijzondere expositie: BUREN!! Schilderijen van Karim Aachir en Jan Hilgerson

Vanaf zaterdag 6 tot en met zondag 28 februari is er een bijzondere expositie met als thema: Buren! Karim Aachir en Jan Hilgerson wonen in Wateringen en zijn buren. Beiden exposeren voor de eerste keer, maar met totaal verschillend werk en hebben ook geheel uiteenlopende achtergronden.

Jan Hilgerson is autodidact. Hij was loonfrezer en heeft daarna 35 jaar machinaal bollen gerooid. De machines bouwde en ontwikkelde hij zelf. Hij begon met schilderen toen hij 16 jaar was en heeft – in eigen woorden – nooit één seconde les gehad.
Hij zocht voorbeelden om te schilderen van ansichtkaarten en heeft daarna veel inspiratie opgedaan in musea. De voorstellingen van de schilderijen en de techniek spraken hem aan. Vond het zo knap hoe het geschilderd was. Daarmee werd het voor hem een uitdaging om in de buurt van het schilderij te komen. Na een lange pauze is hij vanaf 2008 steeds meer gaan schilderen. Hij maakt foto’s van veelal klassiek werk om dat daarna thuis uit te werken.

Karim Aachir is geboren in het plaatsje Al-Hoceima in het Noorden van Marokko. Na het voortgezet onderwijs is hij naar de Middelbare school voor beeldende kunst gegaan. Toen hij in 2001 in Nederland kwam, volgde hij enkele oriëntatiecursussen bij de Groningse Kunstacademie Minerva. Hij nam deel aan het toelatingsexamen met als resultaat dat hij de studie Autonome Beeldende Kunst kon volgen. In 2006 behaalde hij zijn diploma. Op dit moment ik hij werkzaam als logistiek medewerker en volgde daarvoor ook een opleiding. Hij zegt over zijn werk: “Mijn werk gaat over integratie omdat het tegengestelde en contrasterende ook elkaar aantrekken. Contrasterend betekent voor mij immers niet “elkaar uitsluiten”. Door de goede contrasterende kleuren te gebruiken en in de juiste verhouding weer te geven, probeer ik juist te bewerkstelligen dat de kleurdelen elkaar verstevigen en elk hun eigen plaats krijgen in het geheel.” De cactus is een terugkerend thema: symbool voor overleven onder moeilijke omstandigheden. En zoals een cactus in een grote ruimte leeft, gebruikt hij grote doeken. 

 

         

 Karim Aachir                                                                                             Jan Hilgerson

 

 Opening 6 februari jl.

         O


 

Vijf jaar de Hoek, foto-expositie van Peter de Krom in de Hofboerderij te Wateringen

Van 5 t/m 28 maart 2016 exposeert Peter de Krom met zijn foto-serie getiteld Vijf jaar de Hoek.

Peter de Krom (35), geboren en getogen in Hoek van Holland, noemt zijn geboorteplaats een eigenaardig dorp dat hij nooit heeft begrepen, hoewel hij er 25 jaar heeft gewoond. Na zijn opleiding aan de Kunstacademie St. Joost in Breda (bachelor documentaire, fotografie) te hebben voltooid, werkt De Krom nu voor o.a. NRC/Handelsblad, Vrij Nederland, Volkskrant Magazine en de Süddeutsche Zeitung. Hij viel meerdere keren in de prijzen. Zo werd hij enkele malen onderscheiden met de Zilveren camera. Sinds 6 jaar woont en werkt hij in Rotterdam.

“Hoek van Holland is erg vergankelijk”, begint De Krom. “En lijkt soms te verkeren in een heuse identiteitscrisis. De bewoners voelen zich er vrij, maar tegelijkertijd zoeken zij naar houvast. Er heerst een mentaliteit van, ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’. Alleen, hoe meer de mensen dat nastreven, hoe gekker het soms lijkt te worden.”

Door middel van een online schetsboek en de projecten die daaruit voortvloeiden, leerde Peter de Krom ‘de Hoek’ beter kennen. De projecten die hij nu in de Hofboerderij laat zien, zeggen niet alleen iets over de kustplaats, maar vooral ook over Nederland.

Naast zijn vrije werk geeft De Krom in zijn series Scootrangers, Hoek van Holland en Schatgravers zijn geheel eigen kijk op het dorp dat zoals hij dat zegt, ligt vastgepind tussen het Westland en Europoort.

De opening vindt plaats op zaterdag 5 maart. Tijdens deze opening worden twee korte films vertoond. Eén over de zogeheten stokstaartjes die heel iets anders laten zien dan de bekende beelden van de Zuid-Afrikaanse diertjes, en een andere over scootmobielers uit Maassluis.

De expositie is elke zaterdag en zondag te bezichtigen van 13.30 tot 16 30 uur, met uitzondering van zondag 27 maart (eerste paasdag). Maandag 28 maart (tweede paasdag) is de Hofboerderij geopend.

U bent van harte welkom.  

 De schatgravers


 

Tekeningen en schilderijen van Ger Alleblas 

Van 9 tot en met 31 januari exposeert Ger Alleblas-Behrtel haar schilderijen en tekeningen.

Ger (67) tekent en schildert sinds haar kinderjaren. Zo’n 15 jaar geleden nam zij les bij de Vrije Akademie in Den Haag, later bij de VAK in Delft. Het portret- en modeltekenen, en schilderen naar model vormen haar grote passie. “Steeds opnieuw geïnspireerd raken door het model, dat verveelt nooit”, zegt de Lierse. “Het schilderen vormde een heerlijke tegenhanger van mijn werk in het onderwijs, en van mijn politieke activiteiten in het Westland. Voor mij zijn het nog steeds gouden uren.” De werken van Ger Alleblas zijn vaak impressionistisch, veelal op papier, in houtskool en acryl.

De expositie in De Hofboerderij in het Hofpark te Wateringen is te bezichtigen elke zaterdag en zondag van 13.30 tot 16.30 uur. 

      

 

De expositie werd officieel geopend door voormalig wethouder van cultuur van de gemeente Westland, de heer Maarten van der Zwan. In zijn betoog wees hij onder andere op de geringe gemeentelijke aandacht die er is voor alles wat met kunst en cultuur te maken heeft. “Een gemiste kans om Westland óók daarmee op de kaart te zetten.”, zo betoogde hij.  Verder moedigde hij iedereen aan om zijn/haar verborgen talenten op te zoeken en gewoon te gaan schilderen, tekenen, beeldhouwen, etc. Vervolgens kwam Ger Alleblas zelf aan het woord. Ze schildert en tekent al jaren maar had nooit de ambitie om er mee te exposeren. Sinds 2011 doet ze mee aan de jaarlijkse groepsexpositie van de Lierse Amateurkunstenaars (LAK). De lovende reacties daar op deden haar besluiten tot deze solo expositie.  “Ik heb  veel plezier in het schilderen,  ik hoop dat de kijkers naar mijn werk dat plezier ook ervaren!”, aldus Alleblas.

Een impressie: